อาการป่วยของโรคไข้หวัดใหญ่ส่วนใหญ่จะเกิดกับระบบหายใจ ผู้ป่วยมักจะมีไข้สูงร่วมกับอาการหวัด ไอ จาม และเจ็บคอ แต่ในบางกรณี ผู้ป่วยอาจไม่มีไข้ และในบางรายอาจมีอาการอื่นร่วมด้วย ดังนี้
- มีไข้สูงที่ประมาณ 38 องศาเซลเซียสขึ้นไป
- ปวดหัว
- ตัวหนาวสั่น
- ปวดเมื่อยตามกล้ามเนื้อแขนและขา
- อ่อนเพลียหมดแรง
- คัดจมูก มีน้ำมูกหรือเสมหะ
- ไอแห้ง จาม หรือไอแบบมีเสมหะ
- เจ็บคอ คออักเสบ
- คลื่นไส้อาเจียน ปวดท้อง ท้องร่วง
- ไม่อยากอาหาร
- นอนไม่หลับ ไม่สบายตัว
โดยทั่วไป การป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ที่ไม่รุนแรงและไม่มีอาการแทรกซ้อนอื่น หากได้รับการดูแลรักษาที่เหมาะสม ร่างกายจะหายดีกลับมาเป็นปกติภายใน 1‒2 สัปดาห์ แต่หากผู้ป่วยมีอาการแทรกซ้อน หรือมีอาการป่วยมากผิดปกติ ควรรีบไปพบแพทย์ทันที เช่นอาการดังต่อไปนี้
ผู้ป่วยที่เป็นเด็ก
- หายใจเร็วหรือมีปัญหาในการหายใจ
- เรียกไม่ตื่น ไม่รู้ตัว ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง
- กระสับกระส่าย
- ดื่มนมหรือน้ำได้ลดลงกว่าปกติมาก
- อาการไข้หวัดทุเลาลง แต่กลับมาเป็นอีกครั้ง โดยมีอาการป่วยรุนแรงกว่าเดิม
- มีไข้ร่วมกับมีผดผื่นคัน
- มีอาการแพ้ที่ผู้ป่วยไม่เคยเป็นมาก่อน
ผู้ป่วยที่เป็นผู้ใหญ่
- หายใจติดขัด หายใจลำบาก หายใจช่วงสั้น ๆ
- เจ็บปวดหรือแน่นหน้าอกและช่วงท้อง
- เวียนหัว ครั่นเนื้อครั่นตัว
- อาเจียนบ่อย ๆ
- อาการไข้หวัดรุนแรงและไม่ทุเลาลง
โดยผู้ป่วยในกลุ่มเสี่ยงที่ควรเฝ้าระวังการเกิดอาการแทรกซ้อน ได้แก่ เด็กแรกเกิด ผู้สูงวัยอายุ 65 ปีขึ้นไป ผู้หญิงที่ตั้งครรภ์ ผู้ที่อยู่ในระหว่างรักษาตัวเป็นเวลานาน ๆ ผู้ที่คอยดูแลผู้ป่วยอย่างใกล้ชิด ผู้ที่มีภูมิคุ้มกันร่างกายต่ำ และผู้ที่กำลังป่วยด้วยโรคเรื้อรัง
