อาการของโรคหัวใจทั้ง 6 ชนิด ได้แก่ โรคหลอดเลือดหัวใจ โรคกล้ามเนื้อหัวใจ โรคลิ้นหัวใจ โรคหัวใจเต้นผิดจังหวะ โรคหัวใจพิการแต่กำเนิด และโรคติดเชื้อที่เยื่อบุหัวใจ จะแสดงแตกต่างกันไปตามแต่ละประเภทของโรค ดังนี้

โรคหลอดเลือดหัวใจ

โรคนี้จะส่งผลให้เกิดหลอดเลือดหัวใจตีบตันจนเลือดไม่สามารถไปเลี้ยงหัวใจได้เพียงพอ โดยผู้ป่วยมักมีอาการแน่นหรือเจ็บหน้าอก ซึ่งมักจะคงอยู่นานเป็นนาทีขึ้นไป รวมอาจมีอาการเจ็บร้าวไปถึงไหล่ กราม แขน หลัง หรือบริเวณท้องเหนือสะดือขึ้นไปร่วมด้วย หรือในบางรายอาจมีอาการเหงื่อแตก ใจสั่น หน้ามืด หรือหมดสติ

โดยลักษณะอาการของโรคสามารถแบ่งย่อยเป็น 2 กลุ่มหลัก ๆ ได้คือ

กลุ่มที่เส้นเลือดหัวใจตีบเฉียบพลัน ซึ่งผู้ป่วยมักจะมีอาการดังกล่าวข้างต้นขึ้นมาทันที โดยอาจไม่มีอาการผิดปกตินำมาก่อน
กลุ่มที่มีเส้นเลือดหัวใจตีบเรื้อรัง ซึ่งผู้ป่วยมักมีอาการแน่นหน้าอกหรือเหนื่อยง่ายเวลาออกแรงหนัก ๆ แต่เมื่อนั่งพักหรืออมยาใต้ลิ้นแล้วอาการมักดีขึ้น

ทั้งนี้ อาการของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจในเพศชายและเพศหญิงอาจมีความแตกต่างกัน เช่น เพศชายอาจมีโอกาสที่จะเกิดอาการเจ็บหน้าอกได้มากกว่า ส่วนอาการที่มักเกิดกับผู้หญิง ได้แก่ หายใจหอบเหนื่อย คลื่นไส้ และอ่อนเพลียรุนแรง

ในทางการแพทย์ หากหลอดเลือดหัวใจไม่ได้ตีบมาก อาจส่งผลให้แพทย์ตรวจไม่พบ ผู้ที่กังวลว่าตนอาจเสี่ยงเป็นโรคนี้จึงควรหมั่นสังเกตตนเองและพูดคุยปรึกษาแพทย์ให้บ่อยเมื่อมีอาการผิดปกติใด ๆ

โรคหัวใจเต้นผิดจังหวะ

โรคนี้มักส่งผลให้จังหวะของหัวใจเต้นผิดปกติ โดยอาจเต้นเร็วเกิน ช้าเกิน หรือเต้นไม่สม่ำเสมอ ซึ่งสามารถส่งผลให้มีอาการผิดปกติต่าง ๆ ตามมา โดยผู้ที่มีอาการใด ๆ ต่อไปนี้บ่อยครั้ง หรือมีอาการขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ ควรรีบไปพบแพทย์ทันที ได้แก่

หัวใจสั่นรัว
หัวใจเต้นเร็วผิดปกติ
หัวใจเต้นช้าผิดปกติ
เจ็บหน้าอกหรือรู้สึกไม่ค่อยสบาย
หายใจเหนื่อยหอบ
เวียนศีรษะ มึนงง
เป็นลมหมดสติ หรือคล้ายจะเป็นลม
มีเหงื่อออก

อาการของโรคกล้ามเนื้อหัวใจ

เป็นภาวะความผิดปกติที่กล้ามเนื้อหัวใจโดยตรง โดยอาจมีทั้งกล้ามเนื้อหัวใจหนาขึ้นผิดปกติ หรือกล้ามเนื้อหัวใจบางลง ซึ่งในระยะแรกอาจไม่แสดงอาการ จนเมื่อรุนแรงขึ้นจึงมักตามมาด้วยอาการต่อไปนี้

รู้สึกหายใจไม่อิ่มเมื่อต้องออกแรง หรือแม้ขณะนั่งพัก
ขา เท้า หรือข้อเท้าบวม
เหนื่อยล้า
หัวใจเต้นผิดปกติ โดยเต้นเร็วหรือสั่นรัว
วิงเวียนศีรษะ คล้ายจะเป็นลม
เจ็บหน้าอก
ท้องอืด
อาการเหนื่อยหรือไอเมื่อนอนราบ

โรคหัวใจพิการแต่กำเนิด

เป็นภาวะบกพร่องที่มีมาแต่กำเนิด โดยอาจตรวจพบได้ตั้งแต่แรกคลอดหรือไม่นานหลังคลอด โดยเด็กที่เป็นโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดอาจแสดงอาการดังนี้

สีผิวเป็นสีเทาหรือเขียว
ขา ช่องท้อง หรือบริเวณรอบดวงตาบวม
ในเด็กทารกจะมีอาการหายใจเหนื่อยหอบหรือภาวะเขียวขณะดูดนม ส่งผลให้น้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นน้อย

โรคหัวใจพิการแต่กำเนิดที่มีอาการรุนแรงไม่มากอาจไม่สามารถวินิจฉัยได้จนกว่าจะถึงช่วงวัยเด็กหรือวัยผู้ใหญ่

โดยสัญญาณอาการของโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดชนิดรุนแรงน้อยลงมาที่มักไม่ส่งผลอันตรายถึงชีวิตในทันทีทันใด ได้แก่ เหนื่อยหรือหายใจหอบง่ายหลังจากออกกำลังกายหรือทำกิจกรรมต่าง ๆ เมื่อเทียบกับเด็กในวัยเดียวกัน และเมื่อเริ่มเป็นมากขึ้นอาจมีภาวะบวมที่บริเวณมือ เท้า รอบดวงตา หรือภาวะเขียวได้

โรคลิ้นหัวใจ

ในหัวใจคนเรามีลิ้นปิดเปิดระหว่างแต่ละห้องเพื่อให้เลือดไหลผ่านหัวใจทั้งหมด 4 ลิ้น ซึ่งลิ้นหัวใจทั้ง 4 นี้อาจได้รับความเสียหายจนทำให้ลิ้นหัวใจตีบลง ลิ้นหัวใจรั่ว หรือลิ้นหัวใจปิดได้ไม่ดีโดยลิ้นหัวใจที่เกิดความผิดปกติแต่ละลิ้นอาจแสดงอาการแตกต่างกันไป แต่โดยทั่วไปมักทำให้มีอาการต่อไปนี้

อ่อนเพลีย
หายใจหอบเหนื่อย
หัวใจเต้นผิดจังหวะ
เจ็บหน้าอก
เป็นลมหมดสติ
เท้าหรือข้อเท้าบวม

โรคติดเชื้อบริเวณหัวใจ

โรคหัวใจชนิดนี้สามารถแบ่งได้เป็น 3 ชนิด ได้แก่ เยื่อหุ้มหัวใจอักเสบ เป็นการติดเชื้อที่ส่งผลต่อบริเวณรอบหัวใจ ชนิดต่อมาคือกล้ามเนื้อหัวใจอักเสบซึ่งจะมีผลต่อการบีบของหัวใจตามมา และสุดท้าย ลิ้นหัวใจอักเสบ เป็นการติดเชื้อบริเวณลิ้นหัวใจที่ทำให้การทำงานของลิ้นหัวใจผิดปกติไป

โรคติดเชื้อบริเวณหัวใจทั้ง 3 ชนิดนี้มีอาการแตกต่างกันได้บ้างตามตำแหน่งที่มีการติดเชื้อ ซึ่งโดยรวมมักก่อให้เกิดอาการดังนี้

มีไข้ โดยส่วนใหญ่มักเป็นไข้เรื้อรัง
อ่อนเพลียหรือเหนื่อยล้า
หายใจหอบเหนื่อย
ไอแห้ง ๆ อย่างต่อเนื่องเป็นเวลานาน
จังหวะการเต้นของหัวใจผิดปกติ
อาการบวมที่ขาหรือช่องท้อง
มีผื่นหรือจุดผิดปกติขึ้นบนผิวหนัง

ทั้งนี้ โรคหัวใจชนิดใดก็ตาม หากตรวจพบในระยะแรก ๆ ก็จะทำให้การรักษาทำได้ง่ายขึ้น ผู้ที่มีความกังวลหรือมีความเสี่ยงทางพันธุกรรมจึงควรหมั่นปรึกษาแพทย์ เพื่อลดโอกาสของการเกิดโรคหัวใจ และหากมีอาการเจ็บหน้าอก หายใจหอบเหนื่อย หรือเป็นลมหมดสติ ซึ่งอาจเป็นอาการของโรคหัวใจ ควรรีบไปพบแพทย์โดยด่วน