แพทย์จะวินิจฉัยอาการของผู้ป่วยเบื้องต้นที่เข้าข่ายการเป็นโรคกระเพาะอาหาร โดยการสอบถามประวัติ อาการ ประวัติการใช้ยา รวมไปถึงตรวจเพิ่มเติมดังนี้
การส่องกล้องทางเดินอาหาร
การส่องกล้องทางเดินอาหารเป็นการตรวจด้วยการสอดกล้องเข้าไปทางปาก หลอดอาหาร กระเพาะอาหาร และลำไส้เล็กส่วนต้น เพื่อตรวจความผิดปกติหรือการอักเสบของระบบทางเดินอาหารส่วนบน หากพบความผิดปกติบริเวณนั้นแพทย์อาจทำการตัดชิ้นเนื้อออกมาตรวจด้วยเทคนิคต่าง ๆ ซึ่งสามารถค้นหาเชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไร ที่อยู่บริเวณเยื่อบุกระเพาะอาหารได้
การทดสอบการติดเชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไร
การทดสอบนี้สามารถทำได้หลายวิธีด้วยกัน แต่ส่วนมากแพทย์จะใช้วิธีการส่องกล้องตรวจหาเชื้อมากที่สุด นอกจากนี้แพทย์ยังอาจสามารถพบเชื้อชนิดนี้ได้จากการตรวจเลือด เพื่อตรวจหาภูมิต้านทานที่มีความจำเพาะต่อเชื้อ (Blood Antibody Test)
รวมถึงการตรวจด้วยวิธีการพ่นลมหายใจ (Breath Test) โดยการรับประทานสารพิเศษเข้าไป ซึ่งจะทำให้เกิดคาร์บอนไดออกไซด์เข้าสู่กระแสเลือด และขับออกทางลมหายใจ ทำให้สามารถตรวจพบความผิดปกติได้จากทางลมหายใจ
การเอกซเรย์ระบบทางเดินอาหารส่วนบน
หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า การกลืนแป้งแบเรียม โดยผู้ป่วยจะดื่มสารทึบรังสีก่อนมีการถ่ายภาพเอกซ์เรย์ในการเคลื่อนตัวผ่านหลอดอาหาร กระเพาะอาหาร บริเวณช่วงท้อง และลำไส้เล็ก เพื่อตรวจหาความผิดปกติที่เกิดขึ้นในระบบทางเดินอาหารส่วนบน
นอกจากนี้ แพทย์อาจส่งตรวจอื่น ๆ เพิ่ม เช่น
- การตรวจอุจจาระ ใช้ประเมินร่วมกับวิธีอื่น เพื่อหาภาวะเลือดออกในระบบทางเดินอาหาร
- การตรวจความสมบูรณ์ของเม็ดเลือด เพื่อดูความเข้นข้นเลือด และประเมินระดับเลือดจาง
- การทำงานของตับ เพื่อประเมินดูค่าการแข็งตัวของเลือด
