ไม่มีความสุขกับชีวิต ท้อแท้ ไม่อยากพบปะคน อยากอยู่คนเดียวเงียบๆ บางครั้งก็ร้องไห้กับเรื่องง่ายๆ ตั้งแต่เด็กไม่เห็นเข้าใจคำว่าครอบครัวคืออะไร รักเป็นยังไง เหมือนที่บ้านก็เลี้ยงไปงั้นๆ (พ่อเสีย แม่ทิ้งตั้งแต่ทารก) ทำให้เราไม่อินกับครอบ ครัว เราไม่เคยรู้สึกว่าคนในบ้านรักเราเลย เอะอะก็ด่าก็ตี ไม่เห็นปล่อยให้เราไปไหนจนเราชินกับการอยู่แต่บ้าน เมื่อก่อนก่อนชอบไปโรงเรียนมากไม่เคยหยุดสักครั้ง เหมือนเป็นความสุขที่สุดในชีวิตเรา แต่ตอนนี้ เราไม่เคยมีความสุขเลยสักครั้งที่ต้องไป เราไม่มีจุดมุ่งหมายในชีวิตไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร บางครั้งก็ท้อแท้ว่าทำไมเราต้องเกิดมา ต้องทำตัวเข้มแข็ง ก้าวร้าว สร้างกำแพงขึ้นมาเพื่อไม่ให้ใครเข้ามาเห็นมาจริงๆเราอ่อนแอ่แค่ไหน บางครั้งก็อยากจะนอนไปแฃ้วไม่ต้องตื่นมาอีกเลย ไม่รู้ว่าจะใชีวิตต่อไปทำไม เพื่อใคร เพื่อตัวเองก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องทำ ไม่เคยพอใจกับสิ่งที่มี ไม่เคยเห็นค่าตัวเอง เคยทำแบบประเมินสุขภาพจิตออนไลน์ ผลประมาณค่อนข้างต่ำ

Jan 14, 2018 at 09:30 PM
