นอนเยอะอารมณ์อ่อนไหว ร้องไห้ง่ายอยากทำร้ายตัวเอง

ช่วงนี้เรานอนเยอะมากเลยค่ะ นอนทั้งวันแทบจะนอนได้ตลอดเวลาแต่นอนตอนเช้านะคะ พอตอนกลางคืนเราจะไม่ง่วงเลย เราไม่อยากทำอะไรเลยค่ะ เบื่อไปหมดเลย ทั้งเรียนออนไลน์เราอยากตั้งใจเรียนแต่เรารู้สึกว่าเราทำยังไงก็คงเรียนไม่ทันเพื่อนอยู่ดีแล้วเราก็ไม่ทำอะไรเลย งานไม่มีส่งแล้วมานั่งเครียดตลอดเลยค่ะ พอเราอยากเริ่มทำงานเคลียร์งานมันก็จะหมดไฟอยากนอนอยู่เฉยๆ แล้วช่วงนี้ก็หงุดหงิดง่ายรู้สึกอารมณ์อ่อนไหวมากอะไรนิดหน่อยก็หงุดหงิดอยากร้องไห้ พอเราหงุดหงิดมากๆก็จะมีการทำร้ายตัวเองให้เลือดออกพอเราทำแล้วมันรู้สึกสงบขึ้นค่ะเวลาหงุดหงิดเราเลยควบคุมตัวเองไม่ให้ทำร้ายตัวเองยากมากเลยค่ะ บางทีเรานอนอยู่เฉยๆก็จะมีควาคิดอยากทำร้ายตัวเองแวบเข้ามาในหัวตลอด อยากตายอยู่ตลอดเลยค่ะแบบมันรู้สึกไร้ค่ามากเลยไม่รู้จะอยู่ไปทำไมรู้สึกเป็นภาระของทุกคน หลังๆมาเรากลัวการพูดกับคนในครอบครัวมากเราเกร็งกับทุกคนเลยยกเว้นคุณแม่ เราไม่รู้จะคุยกับคนอื่นยังไงต้องวางตัวยังไงมันอึดอัดมาก้ลนค่ะเหมือนเราสร้างกำแพงมากั้นคนอื่นเอาไว้ เรารู้สึกว่าการใช้ชีวิตมันยากมากเลย พอคิดถึงเรื่องจะเรียนต่อคณะอะไรมันทำให้เราอยากตายตลอดเลยค่ะเรารู้สึกว่ามันยาก เราไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไรไม่รู้จะใช้ชีวิตต่อยังไง อารมณ์ดิ่งเป็นแบบนี้มานานมากแล้วค่ะแต่มันจะเป็นๆหายๆ เป็นประมาณอาทิตย์สองอาทิตย์ก็หายไปสักสองสามวันก็กลับมาดิ่งอีกเหมือนพอเราฮีลตัวเองได้พอจะเริ่มกลับมามีแพชชั่นในการใช้ชีวิตมันก็จะมีคนมาผลักให้เรากลับไปอยู่ในจุดเดิมตลอดเลย ทำยังไงดีคะ เราอยากรู้ว่าเราเป็นอะไรเราไม่ชอบเวลาที่ตัวเองไปอยู่จุดนั้นเลยค่ะมันเหมือนจะตายให้ได้เลย