
Jan 14, 2018 at 01:14 PM
หนูเหนื่อยจังค่ะ เหนื่อยจริงๆ หนูอยากจะร้องไห้ รู้สึกแย่มากๆเลยค่ะ ช่วงนี้หนูไม่มีความสุขเลยค่ะ รู้สึกเหนื่อย ทั้งที่โรงเรียน และก็ที่บ้าน ต้องทำป็นมีความสุข เป็นคนดีทั้งๆที่รู้สึกรำคาญ หนูอาจจะเป็นคนขี้รำคาญ แต่หนูก็พยายามอดทนไว้ พอถึงบ้านก็ต้องเจอเรื่องที่ทำให้เจ็บปวดอีก รู้สึกเหนื่อย หนูมักจะร้องไห้เฉพาะตอนอยู่ในห้องน้ำคนเดียว แต่มันก็ทรมาณที่ไม่สามารถส่งเสียงกรี๊ดหรือส่งเสียงร้องไห้ได้ กลัวคนด้านนอกจะได้ยิน หนูรู้สึกว่าการเจ็บปวดหรือหนูเป็นแผลใหญ่ๆมันเป็นเรื่องเล็กน้อยไปเลย รู้สึกว่าไม่มีอะไรเจ็บเท่ากับความเสียใจที่เป็นอยู่ หนูสงสัยจริงๆว่าหนูเกิดมาบนโลกเพื่อชดใช้กรรมไปวันๆใช่ไหม หนูเหนื่อย หนูรู้ว่าพ่อแม่ให้ความรักหนูแต่ความรักนั้นมันทำให้หนูรู้สึกเสียใจ ยิ่งรักพ่อแม่มากยิ่งไม่อยากทำให้เขาเสียใจ อยากเป็นเด็กดีแต่บางทีความเครียดมันก็ปะทุออกมา ไม่อยากใส่อารมณ์กับความโกรธลงพ่อแม่เลย แต่ทำไมเขาไม่เข้าใจหนู หนูรู้ว่าไม่มีใครเข้าใจเราได้นอกจากตัวเราเองแต่ แค่ซักนิดขอให้เขาได้สังเกตุหนูบ้าง หนูรักพ่อแม่ ไม่อยากให้เขาทะเลาะกัน หนูพยายามทำทุกอย่างให้ครอบครัวมีความสุขแต่สุดท้ายมันก็กลายเป็นช่วงเวลาหนึ่งที่ได้ผ่านไป บางทีหนูก็ชอบถามเพื่อนว่า "พ่อแม่เคยทะเลาะกันไหม บ่อยรึเปล่า?" คำที่เพื่อนได้ตอบมาทำให้รู้สึกอิจฉา บ้างก็ว่าไม่เคยเลย บ้างก็ว่าเดือนนึงแค่สองสามครั้ง แต่ถึงหนูจะเครียดเท่าไหร่ก็ไม่ใช้ว่าหนูนอนไม่หลับบางทีหนูนอนเยอะเกิดไปด้วยซ้ำ หนูมักคิดว่าอยากตายก็จริง แต่หนูจะไม่ฆ่าตัวตาย มันเป็นการกระทำที่โง่นะ หนูแค่จะรอวันนั้นให้มาถึงเอง หนูจะอดทนและทำให้ตัวเองมีความสุขให้ได้(มีความสุขในแนวทางที่ถูก)ขอบคุณคุณหมอมากๆนะคะ หนูว่าหนูพอแล้วดีกว่า ขอบคุณที่คุณหมอรับฟังหนูนะคะ ขอบคุณค่ะ
