ในปัจจุบันยังไม่มียาต้านไวรัสเดงกี่ที่รักษาโรคนี้ได้โดยตรง แพทย์จะรักษาตามอาการที่พบ และประคับประคองอาการป่วยไม่ให้รุนแรงขึ้นจนกว่าร่างกายจะหายเป็นปกติ โดยกระบวนการรักษาจะขึ้นอยู่กับอาการและความรุนแรงของโรคเป็นหลัก ดังนี้
ผู้ป่วยที่มีไข้ในระยะแรกเริ่ม
แพทย์อาจให้กลับไปพักรักษาตัวที่บ้านได้หากไม่มีอาการแทรกซ้อนหรือความรุนแรงของโรคเพิ่มขึ้น ส่วนมากอาการป่วยจะหายไปภายใน 2‒7 วัน ผู้ป่วยควรพักผ่อนมาก ๆ ดื่มน้ำหรือน้ำเกลือแร่ให้เพียงพอ รับประทานอาหารอ่อนหรือย่อยง่าย และอาบน้ำหรือเช็ดตัวด้วยน้ำอุ่น
ยาแก้ปวดและลดไข้ที่สามารถรับประทานได้คือยาพาราเซตามอล ไม่ควรใช้ยาแอสไพริน ยาไอบูโพรเฟนไอบูโพรเฟน (Ibuprofen) และยานาพรอกเซน (Naproxen) เพราะมีผลต่อการทำงานของเกล็ดเลือด ซึ่งอาจทำให้เกิดภาวะเลือดออกและทำให้อาการป่วยรุนแรงขึ้นได้
ผู้ป่วยที่เสี่ยงต่อภาวะช็อก
ผู้ป่วยมักมีไข้สูง อาเจียน เบื่ออาหาร หรืออ่อนเพลียมาก อาจเสี่ยงต่อภาวะช็อกเนื่องจากร่างกายขาดน้ำ จึงควรไปพบแพทย์เพื่อให้สารน้ำทดแทนอย่างสารละลายน้ำตาลเกลือแร่
ผู้ป่วยที่เป็นสตรี
หากสงสัยว่ากำลังป่วยเป็นไข้เลือดออก ควรแจ้งแพทย์เกี่ยวกับการมีประจำเดือน เพราะหากพบว่าเป็นโรคไข้เลือดออก การมีประจำเดือนจะทำให้อาการแย่ลง และอาจต้องเลื่อนประจำเดือนออกไปก่อน
ญาติและคนรอบข้างของผู้ป่วย ควรเฝ้าระวังอาการของผู้ป่วยอย่างใกล้ชิดด้วย หากมีอาการป่วยรุนแรง ไม่สามารถรับประทานอาหารหรือดื่มน้ำได้ อาเจียนออกมามากหรืออาเจียนเป็นเลือด ปวดท้องกะทันหัน มือเท้าเย็น ต้องรีบนำตัวผู้ป่วยส่งโรงพยาบาลทันที แพทย์จะคอยตรวจวัดและควบคุมระดับความดันโลหิตไม่ให้ลดต่ำลงมาก เพื่อป้องกันไม่ให้มีอาการรุนแรงจนเป็นอันตรายถึงชีวิต
