เวลาอยู่กับคนอื่นก็แจ่มใสปกติ เวลาอยู่คนเดียวมักฟุ้งซ่านคิดมากแล้วร้องไห้ ช่วงที่มีอาการแปลกๆตอนมัธยม รู้สึกเบลอๆ รู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ในห้องมืดๆห้องนึงแล้วนั่งมองออกมานอกหน้าต่าง คือจริงๆแล้วรู้สึกว่าตัวเองนั่งอยู่ในหัวของตัวเอง แล้วมองออกมาข้างนอกผ่านดวงตาแต่ความรู้สึกเป็นเหมือนหน้าต่าง ภาพบรรยกาศรอบตัวเป็นภาพมัวๆแสงจ้า เหมือนภาพในฝัน หรือในภวังค์ การเรียนตอนนั้นแย่ลง เหมือนสมองบล็อคการเรียนรู้ทุกอย่าง ตอนนั้นมีเหตุการณ์ที่ทำให้รู้สึกว่าตัวเองหมดคุณค่า แต่ไม่ได้คิดอยากตายนะคะ แค่รู้สึกทุกข์ใจไม่อยากทำอะไรต่อ พอจบมหาลัย มีปัญหาเรื่องงานกับแฟน เครียดมาก นอนอย่างเดียวไม่อยากตื่น ไม่อยากทำอะไรเลยสองเดือน อาการดีขึ้นค่ะ แต่ต่อมาเวลาอยู่คนเดียวก็มักเศร้า ร้องไห้ มีเสียงตัวเองถามว่า อยากตายไหมตอนกึ่งหลับกึ่งตื่น แต่ไม่ได้คล้อยตาม แค่รู้สึกแปลกใจ แบบนี้เข้าข่ายโรคซึมเศร้าไหมคะคุณหมอ พอดีแม่ก็เคยเป็นโรคซึมเศร้า และพี่สาวเป็นไบโพล่าคะ

Sep 11, 2019 at 04:25 AM
